Małgorzata:

'jeśli myślimy o tym samym Piłsudskim to to w zapisie będzie 2xs'
[więcej]

13

sty
2011

Genealogia Ankudowiczów -- pierwszy etap projektu zakończony!!

kategoria: pasje, link bezpośredni

Seattle, 01:29

po kilkunastu miesiącach zbierania danych zakończyłem pierwszy etap projektu Genealogia! witryna genealogia.ankudowicz.com tłumaczy pokręcone pochodzenie naszego rodu, próbuje umiejscowić przedstawicieli rodzin wśród zagmatwanej historii i geografii dawnej Rzeczypospolitej, penetruje dokumenty, akty i wszelkie inne materiały, na które mogłem się natknąć. witryna tego typu prawie nigdy nie jest kompletna -- stąd też liczę na odzew innych Ankudowiczów -- na ich relacje, pochodzenie i aktualne rozmieszczenie na świecie. mam nadzieję, że uda mi się stworzyć mapę Ankudowiczów i prześledzić trasę migracji tego rzadkiego w świecie gatunku ;)

to będzie właśnie drugi etap -- w tej chwili rozsyłam link do wszystkich Ankudowiczów, jakich mogę spotkać na portalach webowych, a na zachętę także tu wklejam kawałek tekstu z działu Geneza:

Aby prześledzić genezę nazwiska Ankudowicz musimy cofnąć się w czasie o jakieś 600 lat. Wówczas to, na początku XV wieku, rozpoczęło się i z każdym dziesięcioleciem narastało dość nietypowe zjawisko: w Wielkim Księstwie Litewskim, a później w Rzeczpospolitej Obojga Narodów, zaczęli osiedlać się Tatarzy. Początkowo byli to nieliczni, przymusowo osiedlani jeńcy wojenni, jednak z czasem dobrowolna emigracja ludów muzułmańskich przybierała na sile. Głównym powodem była ciągła walka o władzę, a pokonani pretendenci do chańskiego tronu ratowali życie uciekając na Litwę. Wraz z nimi przesiedlały się całe klany, ich poplecznicy i całe zastępy zaprzyjaźnionych wojowników -- nowy kraj oferował bezpieczeństwo, liczne nadania i wolność wyznania, a w zamian wymagał jedynie czynnej służby wojskowej w obronie nowej ojczyzny. Tatarzy walczyli nawet w bitwie pod Grunwaldem i przyczynili się do zwycięstwa nad Zakonem Krzyżackim.

Nacja Tatarów Litewskich, w historii zwana Muślimami, powstała z różniących się językiem i obyczajem ludów mongolskich i tureckich. Zjednoczyła ich nowa ojczyzna i religia muzułmańska (na terenach RP powstawały liczne meczety), tak więc już w XVI stuleciu ostatecznie stworzyli jeden naród zatraciwszy swe pierwotne języki na rzecz mieszanki ruskiego i polskiego. Z biegiem czasu Tatarzy przechodzili na chrześcijaństwo, przyjmowali polsko brzmiące nazwiska (najczęściej od nazw ich majątków) i zrównywali się pod względem praw z warstwą polskiej i litewskiej szlachty. Najdostojniejszą warstwą Tatarów byli potomkowie chanów, mający prawo do tytułu sołtanów lub carewiczów. Jedną z takich rodzin był wywodzący się od zdetronizowanego chana Nur Dewletta ród Puńskich, który oprócz rozległych włości miał pod sobą również obywateli niższych warstw społecznych: zwierzchników litewskich oraz służących zbrojnie w oddziałach carewiczów ruskich bojarów i tzw Tatarów-kozaków.

I właśnie jeden z puńskich Tatarów-kozaków (czyli Tatar, którego rodzina zbrojnie służyła carewiczowi najwyższej rodziny) dał początek szlacheckiemu rodowi Ankudowiczów. Nazwisko (imię, przydomek?) Ankidzia lub Ankudzia znalazło się w spisie pocztów carewicza puńskiego z roku 1528 i przytaczane jest przez Metrykę Litewską w Księdze Publicznej, na którą powołuje się Stanisław Dziadulewicz w swoim dziele "Herbarz rodzin tatarskich w Polsce".

Ankudowicze byli więc szlachta średnią (posiadającą od jednej do kilku wsi) i z biegiem lat wchodzili w posiadanie włości w kilku ówczesnych województwach, m.in.: wileńskim, mińskim, ihumeńskim czy połockim. Jan Ciechanowicz w 6 tomie pozycji "Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego" podaje, iż wypis przed deputacją wywodową kowieńską (w XIX wieku na terenie zaboru rosyjskiego szlachta średnia musiała się weryfikować, czyli udowadniać swoje szlachectwo na podstawie historii, pochodzenia, majątku) wyszczególnia 9 pokoleń Ankudowiczów w ramach których opisuje dziesiątki imion osób płci męskiej oraz liczne dokumenty pisane. Na tej podstawie Deputacja Wywodowa zalicza Ankudowiczów do grupy starożytnej szlachty polskiej. Więcej o tym bardzo ciekawym temacie, o herbie Sulima, kolejnych generacjach Ankudowiczów i opisujących szlachectwo dokumentach, zawarłem w dziale szlachectwo.